२ जेष्ठ २०८३, शनिबार

सांसद भरतप्रसाद पराजुली ह्विलचियर लिएर घरमै पुगेपछि बुद्धकुमारीको आँखामा फेरि पलायो बाँच्ने आशा

सिन्धुपाल्चोक । भूकम्पले घर मात्र होइन, धेरै मानिसहरूको सपना, स्वास्थ्य र जीवनको सहारा पनि खोसेको थियो । त्यही पीडादायी घटनाको मारमा परेकी चौतारा साँगाचोकगढी नगरपालिका–१० की बुद्धकुमारी कार्की अहिले पनि संघर्षपूर्ण जीवन बिताइरहेकी छन् । भूकम्पपछि अचानक दुवै खुट्टा नचल्ने अवस्थामा पुगेकी उनी वर्षौंदेखि अरूको सहारामा जीवन धान्न बाध्य थिइन् ।

एक समय आफ्नै खुट्टाले हिँडेर घरव्यवहार सम्हाल्ने बुद्धकुमारी आज ओछ्यान र भित्ताको सहारामा सीमित भएकी थिइन् । कमजोर आर्थिक अवस्था, नियमित उपचारको अभाव र दैनिक जीवनको कठिनाइले उनको परिवारसमेत पीडामा थियो । “अब मेरो जीवन यत्तिकै हो” भन्ने निराशा उनको अनुहारमा प्रष्ट देखिन्थ्यो ।

तर, यही निराशाबीच राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) बाट निर्वाचित सांसद भरतप्रसाद पराजुली मानवताको उदाहरण बनेर बुद्धकुमारीको घरमै पुगे । उनले बुद्धकुमारीलाई ह्विलचियर सहयोग गर्दै पीडामा मल्हम लगाउने प्रयास गरेपछि त्यहाँको वातावरण भावुक बनेको थियो ।

ह्विलचियर हस्तान्तरणको क्षणमा बुद्धकुमारीका आँखाबाट अनायास आँसु झरे । लामो समयपछि आफूलाई फेरि केही सहज हुने अनुभूति भएको भन्दै उनले सहयोगप्रति आभार व्यक्त गरिन् । उनका परिवारका सदस्यहरू पनि भावुक बनेका थिए ।

सांसद पराजुलीले “राजनीति केवल भाषण गर्ने माध्यम होइन, दुःखमा परेका नागरिकको जीवनमा राहत र भरोसा दिने जिम्मेवारी पनि हो” भन्दै यस्ता मानवीय कार्यलाई निरन्तरता दिने प्रतिबद्धता व्यक्त गरे ।

स्थानीयवासीहरूले पनि सांसद पराजुलीको यो कदमको खुलेर प्रशंसा गरेका छन् । उनीहरूले धेरै नेताहरू चुनावपछि गाउँ फर्केर नआउने गुनासो गरिरहँदा दुःखमा परेका नागरिकको घरमै पुगेर सहयोग गर्नु ठूलो मानवता भएको बताएका छन् ।

भूकम्पले शरीर कमजोर बनाए पनि बुद्धकुमारीको मन अझै बाँच्न चाहन्छ । र, एउटा ह्विलचियरले उनको जीवनमा केवल सहजता मात्र होइन, नयाँ आशा, नयाँ साहस र फेरि अघि बढ्ने आत्मबल पनि थपिदिएको छ ।

आज बुद्धकुमारीको अनुहारमा देखिएको हल्का मुस्कानले एउटा सन्देश दिएको छ—
“मानवता अझै जीवित छ, र दुःखमा साथ दिने हातहरू अझै बाँकी छन् ।”